"Seni aklıma düşüren yerçekimi değil, yalancı yıldızlar"

Mesafeler ne zamandır bu kadar uzak geliyor bana,
ve imkansızlık nasıl acı veriyor insana.
Bu günler gömülüp gider mi acaba geçmişe.

Sen bir dağa düşsen ben bambaşka bir ovaya aklımızın gelir mi bu hayaller, söylediğimiz kelimeler, dinlediğimiz türküler.

İşte o zaman iki ayrılır benim için yaşam, senle ve sensizlikle diye örülür araya koca bir duvar.

Sensiz hayalle yaşayan ben ile bensiz olan sen mutlu olur mu acaba diye düşünmeden edemiyor insan.

Söylemlerde ikiye ayrılır benim için o zaman (Sana) söylenenler ve hiç söylenemeyenler.
Ve O'na söylenenler başka birine nasıl söylenir ya da duyulanları başka kim duyar buna da anlam veremiyor insan.

Ya söylenemeyenler bunları kime söyler insan.
Bunu da düşünmeden edemiyorum inan.

Hadi hayalde kalır hayaldekiler de, mektuplarda mı silinir gider, yalan mı olur acaba yaşadığımız her an.

Bunu düşündükçe titriyor kalemim, bu konuyu uzatamayacağım, düşünmeyecek ve üzerine yazmayacağım.

Hayal T.

gerçek her daim gerçekte zaman aşımına uğruyor bazen ve gerçek değişimin acımasız kolları arasında şekil değiştiriyor yazılı olanlar daim oluyor fakat sadece o kağıt üzerinde oysa yürekte daim olan önemli...

ihanetle burun buruna gelince neyapar insan?
1_gerçeği bilmiyor gibi uyumaya devam eder
2_tutulur yanı olmayan bahanelere sığınır

Bırak kalsın gerçekler sen bana, ben kendime
ihanet etmeye devam edelim...
Dürüst olma lütfunda bulunmadan,
duyguları işin içine katmadan ,
eşlik et bu edepsiz oyunda bana

Yada yaraları saran sözcüklerle gerçek dışı sev beni
teselli yağmuruna tut hadi
Pişmanlık şemsiyesinin altında gün ve gün avut beni

Sonuçta tam olmasada tama yakın kurtulabilme ihtimalimizin
iki şıkkı var
_ya avut
_ya uyut beni
N.T.