Ana hatlarını gururla sergileyebileceğin bir hayatının olması gerek.
Bir hayat tarzı seçeceksin ve sadece onu finanse etmeye yetecek kadar bir maddi kazanç için haryacaksın değerli zamanını.Ve o tarz yalana,hileye,entrikaya muhtaç etmeyecek seni..
Kırmızı çizgilerin olacak hayatında ve sen bile asla ihlal etmeye kalkmayacaksın onları.Başkalarını ezmeyi aklından geçirmeyeceksin,ancak seni ezmeye kalkanlara da uygun bir dille dur demeyi bileceksin...
Duygularının sesini dinleyeceksin elbette,ancak aklını bir kenarda bırakmayacaksın..Kalbinle beyninin rehberliğinde yürüyeceksin.Her anının çok değerli olduğunu bileceksin hayatının..Akıp giden bir saniyenin bile hayatından eksildiğini yazacaksın kafana.
Sana bir şey katmayan anlamsız şeylerden uzak duracaksın..Kararlarını kendin verecek ve sonuçlarına katlanmaktan kaçmayacaksın.Başına bir şey geldiğinde,önce dönüp kendine bakacaksın..Hatayı önce kendinde,sonra başkalarında arayacaksın..
Sevenlerin olduğu kadar sevmeyenlerin de olacaktır elbette.Ama önce,''ben kendimden sevebilecek bir ben yaratabildim mi acaba?''
diye bir soru soracaksın kendine.Ve yanıtın evetse,hiç sevenin olmasa bile rahat tutacaksın gönlünü.Yaşadığın haatın başkaları tarafından iyi,kötü,vasat olarak değerlendirmesi çok da ilgilendirmeyecek seni.Önemli olan senin nasıl baktığındır hayatına..Hata yapmaktan kaçınmayacaksın.Zira bileceksin ki,hiç hata yapmayan biri,yapabileceğinin en iyisini yapmıştır.Kendine küçük armağanlar sunacaksın sık sık.Ödüllendilirilmeye değmeyen bir haata hayat denemeyeceğini bileceksin.Velhasıl,öyle bir hayat inşa edeceksin ki kendine,gerektiğinde başında nöbet tutmaya değecek...